കേരളത്തിന്റെ ജനവിധി: മനോനിലയുടെ രാഷ്ട്രീയം
പ്രവീൺ നമ്പ്യാർ, ചെന്നൈ
12 May 2026, 6:04 am
കേരളത്തിലെ സമീപകാല തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ഫലം നിശ്ചയദാർഢ്യമുള്ളതും എന്നാൽ പലരെയും അത്ഭുതപ്പെടുത്തുന്നതുമായ ഒരു സന്ദേശമാണ് നൽകിയിരിക്കുന്നത്.
വികസന പദ്ധതികളും വിപുലമായ ക്ഷേമപ്രവർത്തനങ്ങളും നിറഞ്ഞ ഒരു ദശകത്തിന് ശേഷവും ഇടതുപക്ഷ ജനാധിപത്യ മുന്നണി (LDF) ഭരണത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തായിരിക്കുന്നു. 13 മന്ത്രിമാർ പരാജയപ്പെട്ടത് കേവലമൊരു രാഷ്ട്രീയ തിരിച്ചടിയല്ല, മറിച്ച് ആഴത്തിലുള്ള പൊതുവികാരത്തിന്റെ പ്രതിഫലനമാണ്. എൽ.ഡി.എഫ് അനുകൂലികൾക്കിടയിൽ അവിശ്വസനീയതയും വൈകാരികമായ തളർച്ചയും ഈ ഫലം ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ട്.
എങ്കിലും, ജനാധിപത്യത്തിൽ ജനവിധിയാണ് അന്തിമം. പ്രകടനവും പ്രതിഫലവും തമ്മിലുള്ള നേർരേഖയിലുള്ള യുക്തിയെ എല്ലായ്പ്പോഴും അത് പിന്തുടരണമെന്നില്ല. പകരം, ഭരണനേട്ടങ്ങൾക്കും അപ്പുറമുള്ള മനുഷ്യസഹജമായ ഒരു പ്രവണതയെയാണ് അത് പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നത്: മാറ്റത്തിനായുള്ള അടങ്ങാത്ത ആഗ്രഹം.
ഇന്ത്യയിൽ തന്നെ രാഷ്ട്രീയ പ്രബുദ്ധതയേറിയ വോട്ടർമാരാണ് കേരളത്തിലുള്ളത്. നയങ്ങളും പ്രകടനങ്ങളും കൃത്യമായി വിലയിരുത്താൻ അവർക്ക് ശേഷിയുണ്ട്. എന്നിരുന്നാലും, ഭരണം ഫലപ്രദമാണെന്ന് തോന്നുമ്പോഴും കാലക്രമേണ വോട്ടർമാരുടെ മനഃശാസ്ത്രത്തിൽ ചില മാറ്റങ്ങൾ സംഭവിക്കാം. സുരക്ഷിതമായ പരിചിതത്വം പോലും ചിലപ്പോൾ വിരസതയുണ്ടാക്കാം.
മനുഷ്യൻ സഹജമായി തന്നെ മുന്നോട്ട് നോക്കുന്നവനാണ്. സംതൃപ്തി പലപ്പോഴും താൽക്കാലികമാണ്. ഒരു പരിധി വരെ സ്ഥിരതയോ പുരോഗതിയോ കൈവരിച്ചാൽ, അടുത്ത സാധ്യതകളിലേക്കാണ് ശ്രദ്ധ മാറുന്നത്. ഇത് നിലവിലുള്ളതിനെ പൂർണ്ണമായി തള്ളിക്കളയുന്നതല്ല, മറിച്ച് പുതിയതിലേക്കുള്ള ആകർഷണമാണ്. രാഷ്ട്രീയത്തിൽ, ഇത് "പുതിയതൊന്ന് പരീക്ഷിക്കാനുള്ള" ആഗ്രഹമായി മാറുന്നു. ഒരു ഗവൺമെന്റ് മികച്ച രീതിയിൽ പ്രവർത്തിച്ചാലും, മറ്റൊരു ബദലിന് ഇതിലും നന്നായി അല്ലെങ്കിൽ വ്യത്യസ്തമായി പ്രവർത്തിക്കാൻ കഴിയുമോ എന്ന വോട്ടറുടെ കൗതുകം തിരഞ്ഞെടുപ്പിനെ സ്വാധീനിക്കുന്നു.
വൈകാരികമായ അടുപ്പവും അകൽച്ചയും
രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടി അനുഭാവികൾ തങ്ങളുടെ നേതൃത്വവുമായി വൈകാരികമായ ഒരു ബന്ധം സ്ഥാപിക്കുന്നു. പരാജയം സംഭവിക്കുമ്പോൾ അത് രാഷ്ട്രീയമായ നിരാശ എന്നതിലുപരി വ്യക്തിപരമായ വേദനയായി മാറുന്നു. എന്നാൽ, ഈ വൈകാരിക ചക്രം നമ്മുടെ ദൈനംദിന ബന്ധങ്ങൾക്ക് സമാനമാണ്.
ആശയങ്ങളോടും ശീലങ്ങളോടും വ്യക്തികളോടും തുടക്കത്തിൽ വലിയ ആവേശം തോന്നുമെങ്കിലും കാലക്രമേണ അതൊരു പതിവുരീതിയായി (Monotony) മാറാറുണ്ട്. സ്വന്തം ജീവിതത്തിൽ പോലും നാം മാറ്റങ്ങളും വൈവിധ്യങ്ങളും ആഗ്രഹിക്കാറുണ്ട്. ഇത് പരാജയത്തിന്റെ ലക്ഷണമല്ല, മറിച്ച് മനുഷ്യ മനസ്സ് പുതിയ ഉത്തേജനങ്ങൾ തേടുന്നു എന്നതിന്റെ തെളിവാണ്. പ്രവർത്തനക്ഷമമായ ഒരു വ്യവസ്ഥിതി മാറ്റപ്പെടുന്നതിന് പിന്നിലെ രസതന്ത്രവും ഇതുതന്നെയാണ്.
കേരളത്തിലെ ജനവിധി ജനാധിപത്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു സുപ്രധാന സത്യം ഉറപ്പിക്കുന്നു: ജനാധിപത്യം കേവലമൊരു ഭരണക്രമമല്ല, അത് മനുഷ്യസ്വഭാവത്തിന്റെ പ്രതിഫലനമാണ്. വോട്ടർമാർ കേവലം സ്ഥിരമായ വിലയിരുത്തലുകൾ നടത്തുന്നവരല്ല; അവർ വികാരങ്ങളും പ്രതീക്ഷകളുമുള്ള ചലനാത്മകമായ വ്യക്തിത്വങ്ങളാണ്. അവരുടെ തിരഞ്ഞെടുപ്പുകളെ നയങ്ങളെന്നപോലെ തന്നെ മനഃശാസ്ത്രവും സ്വാധീനിക്കുന്നു.
ഇടതുപക്ഷത്തിന്റെ ഭരണകാലം വികസനത്തിന്റെയും ക്ഷേമത്തിന്റെയും പേരിൽ ഓർമ്മിക്കപ്പെട്ടേക്കാം. എന്നാൽ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ഫലങ്ങൾ ഭൂതകാലത്തെ മാത്രം അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതല്ല, അത് ഭാവിയിലേക്കുള്ളത് കൂടിയാണ്. കഴിഞ്ഞ കാലത്തെ നേട്ടങ്ങളേക്കാൾ വരുംകാലത്തെ സാധ്യതകളിലാണ് വോട്ടർമാർ കണ്ണുവെക്കുന്നത്.
നിരാശ അനുഭവിക്കുന്നവർ ഇത് തകർച്ചയായി കാണാതെ ആത്മപരിശോധനയ്ക്കുള്ള അവസരമായി കാണണം. ജനാധിപത്യപരമായ മാറ്റം മുൻകാല പ്രയത്നങ്ങളെ തള്ളിക്കളയുന്നതല്ല, മറിച്ച് പരിണമിക്കാനുള്ള ക്ഷണമാണ്. രാഷ്ട്രീയ ചക്രങ്ങൾ മനുഷ്യന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾ പോലെ താത്കാലികമാണ്. ഇന്ന് നിരസിക്കപ്പെട്ടവ നാളെ പുതിയ കാഴ്ചപ്പാടുകളോടെ വീണ്ടും സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടേക്കാം.
ചുരുക്കത്തിൽ, കേരളത്തിലെ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ഫലം വെറുമൊരു രാഷ്ട്രീയ മാറ്റമല്ല. മികച്ചതോ വ്യത്യസ്തമോ ആയ ഒന്നിനായുള്ള മനുഷ്യന്റെ അന്വേഷണം എത്രത്തോളം തീവ്രമാണ് എന്നതിന്റെ സാക്ഷ്യപത്രമാണത്. ജനാധിപത്യത്തിൽ ആ സഹജവാസന ഏറ്റവും ശക്തമായി പ്രകടമാകുന്നത് ബാലറ്റ് ബോക്സിലൂടെയാണ്.
