കോഴിക്കോടിന്റെ മണ്ണിൽ സുഗന്ധവ്യഞ്ജനങ്ങൾ തേടി വിദേശികൾ അലഞ്ഞ ചരിത്രമൊക്കെ പഴങ്കഥ! ഇന്നത്തെ കോഴിക്കോട്ടെ എ.സി. ഹാളിലെ സഖാക്കൾ, പരമ്പരാഗത ചുക്കും ചുണ്ണാമ്പുമുപേക്ഷിച്ച് സോവിയറ്റ് കാലത്തെ സുലൈമാനി നുണഞ്ഞ്, മാർക്സിസ്റ്റ് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെ വിപുലീകൃത സംസ്ഥാന കമ്മിറ്റിയിൽ പ്രൊളിറ്റേറിയറ്റ് സമാധിയിൽ കണ്ണടച്ച് ധ്യാനിക്കുകയാണ്.

പുറത്തുള്ള ചാനലുകൾ ഇപ്പോൾ എണ്ണച്ചട്ടിയിൽ കടുക് പൊട്ടുന്നതുപോലെ പൊട്ടിത്തെറിക്കുകയാണ്. പത്തുവർഷം ക്ലിഫ് ഹൗസിലെ സുഖലോലുപമായ കസേരയിലിരുന്ന് എ.കെ.ജി സെന്ററിലെ പൂച്ചയെപ്പോലും വിരട്ടിക്കൊണ്ട്, സ്വർണക്കട്ടി മുതൽ കരിപ്പൂർ ചരക്കുവരെയുള്ള സകലമാന 'വ്യാപാരങ്ങളും' തകർപ്പനായി സെറ്റാക്കി മേഞ്ഞുനടന്ന സഖാക്കൾ പെട്ടെന്ന് കരണംമറിഞ്ഞ് കുഴിയിലേക്ക് മലർന്നടിഞ്ഞുവീണതിന്റെ ചൊറിച്ചിൽ തീർക്കാൻ ഇപ്പോൾ സ്വന്തം ആശാന്റെ കസേരയിലെ സ്പ്രിംഗ് ഊരിയെടുത്ത് അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും കുത്തുകയാണ്!

ഉച്ചയോടെ പത്ര ഓഫീസിന് മുന്നിൽ അടുത്ത അതിഥി വന്നു. കയ്യിൽ ചുവന്ന കൊടിയില്ല, പക്ഷേ മുഖത്ത് കൊടിയ അമർഷം. സാക്ഷാൽ സഖാവ് എം.എ. ബേബി തന്നെ! ഇല്ലാമീശപിരിച്ച് അദ്ദേഹം സാജന്റെ മേശപ്പുറത്തിരുന്ന ഫോട്ടോയിലേക്ക് ചൂണ്ടി: "എന്താ ഇത്? ഞാൻ അവിടെ ഡയാലക്റ്റിക്കൽ മെറ്റീരിയലിസത്തെക്കുറിച്ചും അന്താരാഷ്ട്ര പ്രകൃതിക്ഷോഭങ്ങളെക്കുറിച്ചും ലെനിനിസ്റ്റ് ഹെർട്സുകളെക്കുറിച്ചും പ്രസംഗിക്കുകയായിരുന്നു എന്നത് നിങ്ങൾക്കും അറിവുള്ള കാര്യമല്ലേ? ആ പ്രസംഗത്തിന്റെ ഫ്രീക്വൻസി താങ്ങാൻ കോഴിക്കോടൻ എ.സി. ഹാളിലെ സഖാക്കൾക്ക് കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ അതിൽ എന്റെ കുഴപ്പമെന്താണ്? അവർ ഉറങ്ങുകയല്ല, മറിച്ച് കമ്യൂണിസത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് മുങ്ങാംകുഴിയിടുകയായിരുന്നു എന്ന് ഞാൻ മൂന്നുവട്ടം ആണയിടുന്നു.. സാജൻ എടുത്ത ആ പടം കണ്ടിട്ട് നാട്ടുകാർ വിചാരിച്ചത് ഞങ്ങളുടെ പാർട്ടി ഒരു കൂർക്കംവലി ക്യാമ്പ് നടത്തുകയാണെന്നാണ്..."

വൈകുന്നേരമായപ്പോഴേക്കും പത്ര ഓഫീസിന് മുന്നിൽ വലിയൊരു ആൾക്കൂട്ടം തടിച്ചുകൂടി. സാധാരണ സഖാക്കളല്ല, പടത്തിൽ കണ്ണടച്ചുകിടന്ന ആ ഉന്നതരായ നേതാക്കൾ നേരിട്ട് എത്തിയിരിക്കുന്നു! മേഴ്സിക്കുട്ടിയമ്മ മുന്നിൽ വന്നുനിന്നു: "ഞാൻ ഉറങ്ങിയതല്ല സഖാവേ, ഫിഷറീസ് സെക്ടറിലെ സ്രാവുകളുടെ വരവിനെക്കുറിച്ച് ആഴത്തിൽ ആലോചിച്ചതാണ്."