വിപ്ലവകാരികളുടെ ചോര വീണ് മണ്ണു ചുവന്ന പുന്നപ്ര-വയലാർ പോരാട്ടത്തിന്റെ 80ാം വാർഷികമാണ്. രക്തസാക്ഷികളെ അനുസ്മരിക്കുകയും പോരാട്ട ഭൂമിയെ നമിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ ഓർമ്മിക്കപ്പെടേണ്ട ഒരാൾ,അയാളുടെ അവസാന കാലത്തിലെന്നപോലെ സ്മൃതി നാശത്തിനിരയാവുന്നു.

പുന്നപ്ര വയലാർ സമരത്തിന്റെ എൺപതാം വാർഷികത്തിന്റെ ഈ വേളയിൽ പി ഭാസ്കരൻ മാഷിന്റെ  ജീവൻ തുടിക്കുന്ന, ചിന്തയിൽ തീ പടർത്തുന്ന ഈ വാക്കുകളും വാങ്മയങ്ങളും ഒരഗ്നിശലാകയായി മാറുകയാണ്. "ഉയരും ഞാൻ നാടാകെ ഉയരും ഞാൻ,വീണ്ടുമ- ങ്ങുയരും ഞാൻ വയലാറങ്ങലറീടുന്നു മിഴികളിലാവേശ ത്തെളിനാളം തെളിയുന്നു ഹൃദയത്തിൽ വഴിയുന്നു വിപ്ലവബോധം."

ഇന്ന് മാസ്റ്റർ/മാഷ് എന്ന പദത്തിന് അർത്ഥലോപം വന്നിരിക്കുന്നു. പറയു മ്പോൾ വിപരീതമാകുമോ എന്ന ശങ്കയും ശങ്കുവും;ടീച്ചർ എന്ന പദം പോലെ. രാഷ്ട്രീയക്കാർ ഇന്നു മേനോൻ എന്നു പറഞ്ഞാലും ജാഗ്രത വേണം.

ദന്തഗോപുരം തപസിനു തിരയും ഗന്ധർവ്വ കവിയല്ലന്നു പറഞ്ഞ കവിഗന്ധർവ്വനും  കവിജീവിതം മുന്തിയ മൂല്യത്തിന് ഇൻഷ്വർ ചെയ്ത കവികളുമാണ് പിന്നീട് നമ്മുടെ റൊമാന്റിക് വിപ്ലവ കവനം പുഷ്കലമാക്കിയത്.അവരുടെ  ബഹുരൂപങ്ങളാണ് സ്മാരകശില്പങ്ങളായി പുരങ്ങളിൽ നിറഞ്ഞത്. അതിനു ചാരെ ഒരു കൈത്തെറ്റായി  വൈകി എത്തി മാസ്റ്ററുടെ രൂപവും.. . കൊട്ടിപ്പാടാനും കെട്ടിയാടാനും ഒരു പോഷകനോ  ഒരു അക്കാദമിയോ വന്നില്ല. ഒരു കൂട്ടായ്മയും വന്നതുമില്ല.